Even voorstellen

Mijn naam is Joukje de Jong (1979) - pedagoog en onderwijskundige - en sinds 2018 gecertificeerd HypnoBirthing® Practitioner bij The HypnoBirthing® Institute. 

Mijn missie

Vanuit mijn achtergrond als pedagoog / opvoedkundige en door de geboortes van mijn beide dochters is mijn passie voor zwangerschap, geboorte en (prenataal) ouderschap ontstaan. Veilige hechting is een thema dat hier onlosmakelijk mee samenhangt, en is een van de belangrijkste missies van mijn werk. Hechting is de duurzame affectieve relatie tussen een kind en zijn ouders/verzorgers, en begint al in de zwangerschap en zet zich voort zodra een baby geboren is; de zogenaamde eerste 1000 dagen van een kind (vanaf de bevruchting tot zijn tweede verjaardag). Deze zijn cruciaal voor zijn/haar ontwikkeling. Een veilige hechting zorgt voor een stevige basis waardoor er vertrouwen bij een kind wordt ontwikkeld in eigen zijn en kunnen. Hechting is dus van levensbelang en bepalend voor het latere emotionele functioneren en voor alle relaties die iemand in het verdere leven zal hebben. De hechtingsrelatie die tijdens de eerste 1000 dagen van een kind tot stand is gekomen vormt hiervoor als het ware het prototype. Het is mijn missie om baby's al vanaf de zwangerschap en de geboorte een mooie, ontspannen en liefdevolle start te geven en daarmee een positieve basis te leggen aan de hechtingsrelatie met hun ouders/verzorgers. Hieraan bij te mogen dragen is voor mij van grote betekenis. De HypnoBirhting® filosofie biedt hiervoor krachtige handvatten en daar neem ik jullie dan ook graag in mee!

Meer over mij

Zelf ben ik trotse moeder van twee prachtige meiden, en hun beide geboortes heb ik mogen beleven als twee verschillende, maar bijzonder mooie, liefdevolle en onvergetelijke ervaringen. Toen ik zwanger was van mijn oudste dochter keek ik ontzettend op tegen de naderende bevalling. Met HypnoBirthing was ik op dat moment nog totaal niet bekend. Ik was bang voor het onbekende en had verschillende verhalen om mij heen gehoord die mij niet bepaald hoopvol stemden. Maar ja, na negen maanden en een 'bewogen' zwangerschap, moest ik er dan toch aan geloven. In het ziekenhuis, want ik had een medische indicatie. Maar toen het zover was bleek ik, met de geweldige en onmisbare ondersteuning van mijn partner, tot ieders verbazing (en vooral die van mijzelf) bijzonder goed (en snel!) te kunnen bevallen. Zo goed dat het ziekenhuispersoneel verbaasd was en later aan mij vroeg hoe ik dat toch deed. Zelf heb ik het mogen ervaren als een onbeschrijfelijk mooi proces, en een van de meest intense en bijzondere momenten in mijn leven. En het emotioneert mij nog als ik er nu, na acht jaar, aan terugdenk. Met de geboorte van mijn oudste dochter is ook mijn passie voor de geboortezorg 'geboren'! Wat mijn bevalling achteraf zo uniek maakte, was dat ik mij totaal kon overgeven aan het geboorteproces en volledig ontspannen was, en dat ik veel steun heb gehad aan mijn partner. We hebben het echt samen gedaan. Ik zal niet zeggen dat ik een 'pijnloze' bevalling heb gehad, want dat was het beslist niet; ik had een weeënstorm en er werd mij tot drie keer toe pijnstilling aangeboden door het medisch personeel omdat het volgens hen zo'n heftige bevalling was. Toch heb ik het zelf niet zozeer ervaren als pijn, maar meer als een sterke en natuurlijke 'oerkracht' dat ik passend vond bij het proces van de geboorte van ons kindje. Ik heb dan ook tot drie keer toe de aangeboden pijnstilling afgewezen, want ik ervoer het heel anders dan het beeld dat men blijkbaar van mijn bevalling had. Overigens vond ik het, hoewel goed bedoeld, niet prettig dat men mij zo uitdrukkelijk pijnstilling aanbood, want het haalde mij uit mijn bevallingsbubbel. Bovendien had ik vooraf aangegeven geen gebruik te willen maken van pijnstilling. Ook het feit dat ik het allerlaatste stukje van mijn bevalling overgeleverd werd aan het ziekenhuispersoneel en hierdoor zelf op het laatste moment de regie verloor over het geboorteproces vond ik jammer en achteraf gezien niet nodig. Desondanks heb ik mogen ervaren dat de kracht waarmee mijn dochter geboren werd, mij ook bracht bij de meest rauwe vorm van moederliefde, en die is zo ongelooflijk diep en sterk! Daar doe je het allemaal voor! De geboorte van onze tweede dochter was opnieuw een bijzonder mooie en onvergetelijke ervaring, en wederom bleek ik met ondersteuning van mijn partner, zonder spanning en vol vertrouwen te kunnen bevallen. En ditmaal zonder zelf de regie te verliezen! En toen bedacht ik mij; dit is wat ik andere vrouwen en hun partners mee wil geven: dat een geboorte zo iets puurs, intens en prachtigs kan zijn als je maar durft te vertrouwen op de kracht van je eigen lichaam en daarbij steun ervaart van iemand die er onvoorwaardelijk voor jou is. Pas later las ik eens per toeval iets over een HypnoBirthing bevalling en dat raakte mij zo, want dat beschreef nou precies hoe ik mijn bevallingen had ervaren. Ineens was daar een taal die woorden gaf aan datgene wat ik had meegemaakt maar dat zich zo lastig liet omschrijven. En wat vond ik het jammer dat ik deze praktische filosofie niet eerder was tegengekomen, want dat had bij mij zeer waarschijnlijk veel (onnodige) angst en spanning in de periode voorafgaand aan mijn bevalling weg kunnen nemen, waarmee wellicht de PND die ik helaas na onze eerste dochter ook heb gekregen, voorkomen of tenminste gereduceerd had kunnen worden. Mede door deze inzichten raakte ik meer en meer geinteresseerd in HypnoBirthing en de toepassing ervan. Ik ben mij hier dan ook steeds meer in gaan verdiepen, en uiteindelijk raakte ik hierdoor zo geinspireerd dat ik zelf de opleiding tot HypnoBirthing® Childbirth Practitioner ben gaan doen. Met als resultaat dat ik nu vol enthousiasme dit prachtige gedachtegoed aan jou/jullie mag overbrengen!